Het overlijden van Marc Vivian Foe

marc vivien foeIn het afgelopen decennium zijn er schrikbarend veel spelers overleden op het voetbalveld. Feher, Nsofwa, Antonio Puerta en Marc Vivien Foe om er maar een paar te noemen. En dan heb ik het alleen nog maar over profvoetballers. Verschillende oorzaken maar ook veel onduidelijkheden lagen ten grondslag aan het overlijden van deze spelers.
Het overlijden van Marc Vivien Foe is mij het meest bijgebleven; Ik kan moeilijk aangeven waarom, maar zijn dood zal ik niet gauw vergeten. Wanneer ik er nu, vijf jaar na dato, de beelden van zie, krijg ik nog steeds koude rillingen.

Foe was een uiterst populaire speler. Niet alleen in Kameroen maar ook bij de Europese clubs waar hij voor uit kwam; Lens, West Ham, Olympique Lyon en Manchester City. Hij was geliefd bij de supporters om zijn enorme werklust, zijn goedlachse karakter en uiteraard om zijn voetbalkwaliteiten.

6 juni 2003 tijdens de halve finale van de Confederations Cup tussen Kameroen en Colombia sloeg het noodlot toe. In de 75ste minuut ontvangt Foe de bal en speelt hem door naar een aanvaller. De camera volgt de bal maar in het uiterste hoekje was nog net te zien hoe Foe ter aarde stortte. De regie krijgt het voorval gauw in de smiezen en zoomt in op de schuimbekkende speler. De ogen waren volledig weggedraaid. Na vergeefse mond-op-mond beademing wordt het levenloze lichaam per brancard van het veld gedragen en later per ambulance naar het ziekenhuis gebracht. Hier overlijdt Marc Vivien Foe, in zijn geliefde Kameroen shirt, aan de gevolgen van een hartstilstand. De Ontembare Leeuw was geveld.
marc vivien foe overleden

-Woordvoerder van Olympique Lyon:
‘Marc-Vivien Foé leeft in onze herinnering voort als een vriendelijke jongen, de belichaming van levensvreugde. We onthouden zijn lach, de muziek uit de kleedkamer en zijn vriendelijkheid buiten het veld’.
-Harry Redknapp, de manager onder wie Foe bij West Ham speelde:
‘Ik ken geen aardiger en fantastischer jongen dan Marc. Hij was een speciale jongen’.
-Gregory Coupet, oud teamgenoot:
‘Foé had een bijzonder karakter. Hij was als een grote broer voor ons. Onze gedachten gaan uit naar zijn familie’.

foe memorialIn Kameroen krijgt de overleden speler een staatsbegrafenis. 5 maanden later wordt er een indrukwekkende benefietwedstrijd georganiseerd tussen Foe’s vrienden en de Ploeg van de Vriendschap, waarin spelers als Thierry Henry, Robert Pires, Sonny Anderson, Vladimir Smicer, Nicolas Anelka en Sylvain Wiltord komen opdraven. In het Stade Gerland, het stadion waar Foe gestorven was, kwamen meer dan 23.000 mensen naar de wedstrijd kijken. Voor aanvang van de wedstrijd betraden de vrienden van Marc Vivien het veld met een levensgrote foto van hem in het Kameroenshirt. 250.000 dollar werd opgehaald voor zijn vrouw en drie kinderen. Fifa-voorzitter Blatter had eerder al 750.000 dollar overgemaakt voor de bekostiging van de studie van Foe’s kinderen.

Foe’s palmares:
1994: WK 94 met Kameroen
1997: Transfer van Canon Yaounde naar Lens
1998: Door een beenbreuk mist hij het WK 98 en een mogelijke transfer naar Manchester United
1999: Transfer naar West Ham
2000: Transfer naar Lyon
2002: African Nations Cup winst, WK deelname en verhuur aan Manchester City
2003: 9 goals in 35 wedstrijden voor Manchester City. Foe scoorde de laatste goal ooit op Maine Road, het oude Manchester City stadion. Bij the Citizens wordt het rugnummer 23 nog steeds vrijgehouden.

Nu rijst de vraag waardoor hij in het bijzonder en voetballers in het algemeen een grote kans op hartfalen hebben? Of is de kans hierop bij hun even groot als bij andere topsporters en “normale” mensen? In het geval van Foe werd er gesproken over een hartaanval door oververmoeidheid en uitputting. Boze tongen uit zijn geboortedorp hadden het zelfs over beheksing (“witchcraft“). Ook wordt het gebruik van doping vaak in verband gebracht met voetballers die bezwijken aan een hartaanval. Ik heb het antwoord hier niet op en ga er vanuit dat het gewoon stom toeval was dat juist hij een hartaanval kreeg.

[ad#ad-2]